Het is de wanklank uit de hijger zelf
die hem/haar zo hijgen doet. De onderlip
krult
naar wat een hersenkwab
vol echo’s in gevangenschap dicteert.
Men hijgt, pauzeert en hijgt
in een oorzakelijk verband. Niemand
die er tijdens het hijgen last van heeft.
Later verschijnen dieren:
de angsthaas in het reuzenrad,
de kermispony die ’s nachts alles herbeleeft.

Paul Bogaert (Circulaire systemen)

Es ist der Mißklang des eigenen Keuchens,
was den/die Keucher/in so keuchen läßt. Die Unterlippe
kräuselt sich, wie es eine Hirnhälfte
voll Echos in Gefangenschaft diktiert.
Man keucht, pausiert und keucht
in ursächlichem Zusammenhang. Niemanden
stört das während des Keuchens.
Später erscheinen Tiere:
der Angsthase auf dem Riesenrad,
das Kirmespony, das nachts alles noch einmal durchlebt.

Paul Bogaert (Zirkuläre Systeme)
Übertragen von Andreas Ecke

It’s the jerky wheeze from the one who pants
makes him/her pant like that. The lower lip
curls to what a cerebral lobe
full of echoes in captivity dictates.
One pants, pauses and pants
in a causal connection. Nobody at all
is bothered by it while the panting lasts.
Later animals appear:
the scaredy-cat in the big wheel,
the fairground pony that relives everything at night.

Paul Bogaert
 (Circular systems)
Translation: John Irons

Flaptekst Circulaire systemen
Airconditioning, het bed der geliefden, de bedelarij, betonmolens, de bloedsomloop, centrale verwarming, een bepaald circuit, het curriculum vitae, delinquentie, de draaideur, elektriciteit, fonteinwater, gehijg, de glasbak, hoerenbezoek, het horloge, interpretatie, kermisattracties, kip aan het spit, een kringloop, een mengmachine, de mode, ontspanning, oogcontact, opwinding, reanimatie, refreinen, de roltrap, de rotonde, de roulette, de slotgracht, speeltuintuig, de sproeier, de ventilator, verslaving, wandellussen, de wandklok, al wat men verlangt, al wat men bestrijdt.

Paul Bogaert, Circulaire systemen
© 2002, Meulenhoff, Amsterdam

“This is a complicated story. I don’t quite understand myself. But I have an idea of what I want to say. I’m always looking for it. Sometimes it comes easily, sometimes it doesn’t come at all. Every time I feel I have to start from the scratch.” (Arvo Pärt)

“Maybe it is because I need space for myself” (Arvo Pärt)

Het absurde, de hoop en de dood. (Camus)

Alleen wie volhardt en aan wiens scherpe blik niets ontgaat, heeft het voorrecht hier toeschouwer te zijn bij het onmenselijke spel waarin het absurde, de hoop en de dood met elkaar redetwisten. Hij is dan in staat de figuren van deze elementaire en tegelijk subtiele dans te analyseren alvorens ze toe te lichten en opnieuw tot leven te brengen. (…)

Met de eenvoudige verveling begint alles.

Mesokosmos ist der Größenordnungsbereich zwischen Mikrokosmos und Makrokosmos.
Er stellt den Bereich dar, der mit menschlichen Mitteln, den Sinnesempfindungen, erfassbar ist. Die Grenzen zu den anderen Ebenen ist jedoch fließend.
Der Mesokosmos ist der Bereich der mittleren Größen:
Zeit (Sekunden bis Jahre), Länge (Millimeter bis Kilometer), Masse (Gramm bis Tonne), Geschwindigkeit (Ruhe bis Fahrzeuggeschwindigkeit), Beschleunigung (Null bis Fallbeschleunigung), Temperatur (-10°C bis 100°C)

Forschung

Im Vergleich zum Mikro- und Makrokosmos ist der Mesokosmos weitergehend erforscht, da, einfach gesagt, diese Ebene für den Menschen eher erreichbar ist. Schon seit der Mensch denken konnte, versuchte er, den Mesokosmos mit dem Verstand zu durchdringen. Forschungsgebiete sind nicht eindeutig zuzuweisen, allerdings gibt es deutliche Vertreter wie Bereiche der klassischen Physik und der Biologie. Generell zählt dazu aber jede Art von Wissenschaft, die sich mit der Lebenswelt des Menschen befasst.

(Wikipedia)

‘Journey over all the universe in a map, without the expense and fatigue of traveling, without suffering the inconveniences of heat, cold, hunger, and thirst.’
(Miguel de Cervantes, in Don Quixote)

Maps are graphic representations that facilitate a spatial understanding of things, concepts, conditions, processes, or events in the human world.
(Definition formulated in 1987 by the late Brian Harley and David Woodward at the beginning of the first volume of their monumental and still incomplete History of Cartography)

Men zegt dat onze ogen slechts het medium zijn. Het zijn de hersenen die van de delen een geheel maken. Maar het is niet het geheel waar het op aankomt. Het gaat over de details, de kleine storingen die ons dingen laten zien waar we geen woorden voor hebben - zo groot en tegelijk zo onbelangrijk is het geheel geworden - waardoor we als door de hand Gods geslagen zitten te kijken als konijnen naar het licht. Hetzelfde geldt voor onze oren. (Mondschilderingen, Peter Verhelst)